Subtitles downloaded from www.OpenSubtitles.org
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
- Jesteśmy na miejscu, Nick. - W porządku.
- Dzień dobry, detektywie. - Chcę zdjęcie tych dwóch detektywów.
Trzymajcie ich z dala, chłopaki.
- Jak się masz. - Dzień dobry.
Tam, na górze.
- Jak leci, Gus? - Dzień dobry, Pete.
- Kim był ten dymany gość? - Rockowiec. Johnny Boz.
- Nigdy o nim nie słyszałem. - Dawne czasy, kowboju.
- Ronny, gdzie oni się schowali? - Na piętrze po prawej.
W połowie lat '60 miał pięć czy sześć przebojów. Ma klub w Fillmore.
Teraz już nie ma.
- Znamy czas zgonu? - Prawie.
- Znacie kapitana Talcotta? - Jasne.
- Co tu robi Szef Zza Biurka? - Obserwuje.
- Wyciągnąłeś to ze ściany? - Tak.
- I co pan powie, doktorze? - 32 stopnie. Około 6 godzin.
Czas śmierci około 2 w nocy.
Czy ktoś może zasłonić zasłony?
Sprzątaczka przyszła godzinę temu i znalazła ciało.
- Nie mieszka tu. - Może ona to zrobiła?
Ma 54 lata i waży ponad 100 kg.
- Na zwłokach nie ma siniaków. - To nie była sprzątaczka.
Nigdy nie wiadomo.
Przepraszam.
Widziano go, jak opuścił klub ze swoją dziewczyną około północy.
- Co to było? - Szpikulec do lodu. Leżał w salonie.
Sperma jest na całym prześcieradle.
- Bardzo imponujące. - Doszedł zanim zszedł.
Panowie, to delikatna sprawa.
Pan Boz był głównym sponsorem kampanii wyborczej burmistrza.
Był prezesem komisji Pałacu Sztuk Pięknych.
Myślałem, że był gwiazdą rock and rolla.
Emerytowaną gwiazdą rock and rolla.
Bardzo szanowaną i pro-społeczną gwiazdą rock and rolla.
A to -co jest ?
Wygląda na bardzo szanowaną i pro-społeczną kokainę.
Słuchaj, Curran, to będzie bardzo gorąca sprawa.
Nie chcę żadnych pomyłek.
Jak nazywa się dziewczyna Boza?
Catherine Tramell, 162 Divisadero.
Tak związany, że nie miał żadnych szans.
- Zawsze z przyjemnością, kapitanie. - Jest na nogach od świtu.
Zazwyczaj nie pokazuje się w biurze przed 18 dołkiem.
Gość musiał dobrze znać się z burmistrzem.
Pilnuj swoich godzin pracy, Nick.
Chcesz, żebym pracował nad tym...
- Powiedziałem, pilnuj ich! - W porządku, będę.
Dzień dobry. Jestem detektyw Curran, to jest detektyw Moran.
Policja San Fracisco. Chcemy mówić z Catherine Tramell.
Proszę wejść.
Proszę usiąść. Chwileczkę.
Czy to nie milutkie? A ma jeszcze Picassy.
- Nie wiedziałem, że znasz Picassa. - Jasne, że znam. Tu jest podpis.
Jej jest większy.
Przepraszam, że przeszkadzamy. Chcemy tylko zadać kilka pytań.
- Pan z narkotyków ? - Nie, z wydziału zabójstw.
Czego pan chce?
Kiedy ostatnio widziała pani Johna Boza?
Nie żyje?
Dlaczego pani tak myśli?
Inaczej by was tu nie było, nie?
Była z nim pani poprzedniej nocy ?
Szukacie Catherine a nie mnie.
- Kim pani jest ? - Jestem Roxy.
Jej przyjaciółka.
Roxy, a wiesz gdzie jest twoja przyjaciółka?
Wyjechała do domku na plaży. Seadrift 1402.
Dzięki.
Tracicie tylko czas.
Catherine go nie zabiła.
Gus.
Pani Tramell?
Dzień dobry. Detektyw Curran a to detektyw Moran.
- Jesteśmy z San Francisco... - Wiem kim jesteście.
-Więc jak on umarł? -Został zamordowany.
Oczywiście.
- Jak został zabity? - Szpikulcem do lodu.
Jak długo się spotykaliście?
Ja się z nim nie spotykałam. Ja się z nim pieprzyłam.
Jest pani profesjonalistką ?
Nie, amatorką.
-Od dawna uprawiała pani z nim seks? - Półtora roku.
- Była z nim pani poprzedniej nocy? - Tak.
Czy opuściliście klub razem ?
- Tak. - Pojechała pani z nim do domu?
Nie. Wypiliśmy drinka w klubie. Wyszliśmy razem.
- On do siebie, a ja do siebie. - Czy ktoś był z panią tej nocy?
Nie. Nie byłam wczoraj w nastroju.
Pozwoli pani, że o coś zapytam.
Czy żal pani, że on nie żyje?
Tak. Lubiłam się z nim pieprzyć.
Nie chcę już więcej o tym mówić.
Posłuchaj paniusiu, możemy to zrobić na posterunku, jeśli pani chce.
To przeczytajcie moje prawa, aresztujcie i jedziemy na posterunek.
Jak nie, to wypierdalać stąd.
Proszę.
Miła dziewczyna.
Przepraszam Beth, miałem robotę w Stenson.
- Jak się czujesz, Nick? - W porządku.
Daj spokój, Beth, wiesz, że tak muszę. A jak długo jeszcze ?
- Usiądź. - To jakieś gówno. Wiesz o tym.
Wiem, ale usiądź żebyśmy mogli to mieć za sobą.
Zatem, jak ci leci ?
Wszystko w porządku.
Powiedziałem, że wszystko w porządku.
A jak życie osobiste?
Życie seksualne też w porządku.
Moje życie seksualne jest do dupy odkąd przestaliśmy się spotykać.
Już mam odciski na rękach.
Przepraszam.
-A co z piciem? -Nie piłem od trzech miesięcy.
- A co z kokainą? - Nie.
Nie, haruję jak wół. Nie mam ochoty.
Przestałem nawet palić.
Jak to jest nie palić?
Do dupy.
Powiedz Wewnętrznym, że jestem zdrowym, ale mocno wkurwionym gliną...
i dajcie mi spokój, dobrze ?
Tak.
Dziękuję.
Nadal za tobą tęsknię, Nick.
- Co u Ciebie? - W porządku.
Tallcott tu jest, czekają na nas. Jak ci poszło?
-Tęskni za mną. -Kiedy ona pojmie, że to koniec.
W porządku, zaczynajmy, Harrigan.
Mamy 31 pchnięć w klatkę piersiową i szyję.
Żadnych odcisków palców, śladów włamania, nic nie zginęło.
Żadnych też na szpikulcu. Możesz go kupić wszędzie.
Szal to Hermes. Jest drogi. Sprzedają ich ze 20 tys. rocznie.
Proszek to kokaina wysokiej jakości. To ona ją wdychała.
Ślady są na jej ustach i penisie.
Boz zostawił 5 milionów $. Żadnych krewnych. Kartotekę ma czystą.
Lubił kokę, panienki i rock and rolla.
Lubił też burmistrza, prawda?
Co z jego dziewczyną?
- Czy coś tu znaczy? Jest podejrzana? - Jest podejrzana.
Na jakiej podstawie?
Catherine Tramell. 30 lat. Żadnej przeszłości kryminalnej.
W 1983 ukończyła Berkeley. Dwa fakultety: literatura i psychologia.
"Córka Marvina i Elaine Tramell, którzy...
"zginęli w wypadku na łodzi w '79.
Dziedziczka majątku szacowanego na 110 milionów $.
Żartujesz?
Uprzednio była związana z Manuelem Vasquezem, zmarłym...
...z Manny Vasquezem?
Bokserem wagi średniej zmarłym na ringu w Atlantic City w '84.
Kocham to. Ma 100 millionów. Bzyka się z bokserami, gwiazdami rocka,..
..i ma doktorat z pieprzenia ludziom w głowach.
Zapomniałeś o tytule z literatury. Jest pisarką.
Opublikowała już powieść. Wiesz, o czym była?
O byłej gwieździe rock'n'rolla, zamordowanej przez swoją dziewczynę.
Strona 67, kowboju.
Wiesz jak załatwiła swojego chłopaka?
Skrępowanego w łóżku jedwabnym szalem, za pomocą szpikulca do lodu.
Dr. Garner.
Poprosiłam dr Lamonta o konsultacje. To naprawdę nie jest moja dziedzina.
Dr Lamont wykłada patologię psychiki na Stanford...
..a w Departamencie Sprawiedliwości odpowiada za portrety psychologiczne.
Dr. Lamont.
Są dwie możliwości.
Pierwsza: Osoba, która napisała tę książkę jest waszym mordercą...
i dokładnie odtworzyła scenę morderstwa.
Druga: Ktoś, kto chciał wrobić autorkę powieści...
..i odtworzył zbrodnię tak, aby na nią spadła wina.
Co jeśli zrobiła to autorka? Z kim mamy do czynienia?
Macie do czynienia z przebiegłym, diabolicznym umysłem.
Ta książka musiała być napisana pół roku...
może nawet lata przed wydaniem...
co oznacza, że autor planował to podświadomie od wielu lat.
Fakt, że autor to zrobił, wskazuje na psychopatyczne zachowania oraz...
..zdolność do popełnienia zabójstwa,..
..ale również na silny instynkt samozachowawczy.
Rzekłbyś, z pozłotą , ale gówno, Doktorze.
Jak mamy rozumieć to co pan powiedział?
- Napisała książkę, żeby mieć alibi. - Dokładnie.
Chce powiedzieć: "byłabym na tyle głupia...
..by zabić kogoś tak, jak napisałam w książce ?"
Nie zrobiłabym tego, bo byłabym podejrzana.
Co jeśli to nie autor? Jeśli to ktoś kto czytał książkę?
Mielibyście do czynienia z kimś...
kto zabiłby niewinną ofiarę...
żeby zwalić winę na autora książki.
Mówię tu o głębokiej, obsesyjnej nienawiści i całkowitym...
..braku szacunku dla ludzkiego życia.
Więc mamy tu doczynienia z całkowitym pomyleńcem?
To chce nam pan powiedzieć, doktorze?
Macie do czynienia z kimś bardzo chorym i niebezpiecznym.
Wiesz, że nie ma żadnej sprawy. Nie masz żadnych dowodów.
Ona nie ma żadnego alibi. Nie miała żadnego motywu.
Wierzcie mi, jej obrońcy zmiażdżyliby nas.
Mógłby to zrobić każdy, kto czytał tę książkę.
- Więc co zrobimy? -Nic? - Wezwiemy ją na przesłuchanie.
Ona ma tyle kasy, że może puścić z torbami cały wydział...
Była ostatnią osobą, która go widziała. Wezmę odpowiedzialność na siebie.
Jest twoja.
To nic nie da.
Wkroczy tu z wyszczekanym prawnikiem...
który oskarży nas o marnowanie pieniędzy podatników.
- Dokładnie tak postąpi. - Nie, ona tak nie zrobi.
Nie będzie się za nikim chowała. Niczego nie będzie ukrywać.
Zatem jest równie szalona jak ty, Curran.
Jak to mówią: Trafił swój na swego.
Miss Tramell, pojedzie pani z nami i odpowie na parę pytań.
-Aresztujecie mnie? -Jeśli tak pani na tym zależy.
Mogę się przebrać w coś bardziej odpowiedniego?
To zajmie minutę. Proszę wejść.
Rozgośćcie się. Zaraz wrócę.
POLICJANT OCZYSZCZONY Z ZARZUTU ZABICIA TURYSTÓW
- Gus. - Co?
- Ile to potrwa? - Nie wiem.
Zawsze trzyma pani porozrzucane stare gazety?
Tylko jeśli są ciekawe.
- Jestem gotowa. - Ma pani prawo do obecności adwokata.
Dlaczego miałabym go potrzebować?
- Masz może papierosa? - Nie palę.
Właśnie, że palisz.
- Rzuciłem. - Gratulacje.
Myślałem, że nie ma pani papierosów.
Znalazłam jakieś w torebce. Chcesz jednego?
Mówiłem, że rzuciłem.
Nie na zawsze.
- Pracuje pani nad kolejną książką? - Tak.
To naprawdę coś -wymyślać bez przerwy różne rzeczy.
Tak, to cię uczy kłamać.
Jak to?
Wymyśl coś wiarygodnego. Bo to zwą zawieszeniem w nieprawdzie.
Podoba mi się. Zawieszenie w nieprawdzie.
O czym jest ta nowa książka?
O policjancie. Zakochuje się w niewłaściwej kobiecie.
-Co się z nim dzieje? -Ona go zabija.
Jestem John Correli, pani Tramell. Zastępca prokuratora okręgowego.
Informuję, że ta sesja będzie nagrywana.
- To jest kapitan Tallcott. - Cała przyjemność po mojej stronie.
- I porucznik Walker. - Cześć.
- Może napije się pani kawy? - Nie, dziękuję.
Pani prawnik zaraz tu będzie ?
Miss Tramell zrezygnowała z prawa do adwokata.
Czy coś przegapiłam?
Powiedziałem im, że nie chce pani prawnika.
Dlaczego nie chce pani prawnika?
-Dlaczego tak pomyślałeś? -Powiedziałem im, że nie będzie pani nic ukrywać.
Bo nie mam nic do ukrycia.
Nie wolno tutaj palić.
Co zrobicie, oskarżycie mnie o palenie?
Jakiego rodzaju związek łączył panią z panem Bozem?
Uprawiałam z nim seks przez półtora roku.
Lubiłam uprawiać z nim seks.
Nie bał się eksperymentów.
Lubię takich facetów. Mężczyzn dających mi przyjemność.
On dał mi jej wiele.
Próbowaliście kiedyś sado-maso?
Co panu chodzi po głowie, panie Correli?
- Wiązała go pani? - Nie.
-Nigdy go pani nie związała? -Nie.
Johnny lubił używać swoich rąk. A ja lubię i palce i dłonie.
W swojej książce opisuje pani biały szal.
Zawsze miałam słabość do białych jedwabnych szali.
Są dobre na każdą okazję.
Powiedziała pani, że lubi, jak faceci używają swoich dłoni, prawda?
Nie, powiedziałam, że lubiłam jak Johnny to robił.
Nie stosuję żadnych reguł, Nick. Po prostu poddaję się chwili.
Czy zabiła pani Mr. Boza?
Musiałabym być głupia, żeby...
zabić kogoś tak samo jak to opisałam w książce.
Ogłosiłabym się zabójcą. Nie jestem głupia.
Wiemy, że nie jest pani głupia.
Może właśnie na to pani liczy?
Napisanie książki dało pani alibi.
W rzeczy samej.
Odpowiedź brzmi "nie". Nie zabiłam go.
- Zażywa pani narkotyki, pani Tramell? - Czasami.
- Zażywała je pani z panem Bozem? - Jasne.
-Jakie narkotyki? -Kokainę.
Czy pieprzyłeś się po kokainie, Nick?
To miłe.
Lubi pani gierki, prawda?
Mam dyplom z psychologii. To coś jak hazard.
Gry są ciekawe.
A co z boksem? Czy ta gra też panią bawi?
Nie sądzę, by to było istotne w tym przesłuchaniu.
Boks był fajny dopóki Manny nie zginął.
-Co pani czuła kiedy umarł? -Kochałam go, to było bolesne.
A co pani czuła, kiedy zginął Johnny Boz?
Czułam, że ktoś przeczytał książkę i prowadzi ze mną grę.
- Ale to nie bolało? - Nie.
- Ponieważ go pani nie kochała? -Właśnie.
- Mimo, że się pani z nim pieprzyła? - Ależ sprawia ci to przyjemność.
Nie przeleciałeś nikogo, jak byłeś żonaty, Nick?
-Skąd wiesz, że był żonaty? -Może po prostu zgadłam.
Co to za różnica?
Chcesz papierosa, Nick?
- Wy dwoje się znacie? - Nie.
Jak pani poznała pana Boza?
Chciałam napisać książkę o morderstwie byłej gwiazdy rocka.
Poszłam do jego klubu, poderwałam i przespałam się z nim.
Nic pani do niego nie czuła, a przespała się, żeby napisać książkę?
Na początku. Ale potem polubiłam to co mi robił.
Tak całkiem na zimno, prawda?
Jestem pisarką. Używam ludzi, żeby pisać. Niech świat się strzeże.
chcecie mnie sprawdzić na wykrywaczu kłamstw?
Proszę tu zaczekać.
Żadnych zmian ciśnienia, żadnych zmian pulsu.
Albo mówi prawdę, albo nigdy nie spotkałem kogoś takiego.
Myślę, że już po wszystkim.
- Ona kłamie. - Coś ty, nie oszukasz maszyny.
-Uwierz, to się da zrobić. -Coś ty taki ekspert?
Bo znam ludzi, którym się udało.
Dziękuję.
Dziękuję za przybycie, pani Tramell. Przepraszam za kłopot.
-Czy ktoś może mnie odwieźć do domu? -Jasne.
Dziękuję.
Pójdziemy na drinka?
- Ciężki dzień? - Nie bardzo.
Oszukanie maszyny musi być męczące.
Gdybym była winna i chciała oszukać tę maszynę, to nie byłoby trudne.
Wcale nie takie trudne.
Też miałeś taki test, gdy zastrzeliłeś dwoje ludzi, prawda?
Ja go przeszedłem.
Widzisz? Oboje niewinni, Nick.
Bardzo dużo o mnie wiesz.
Ty też bardzo dużo o mnie wiesz.
Nie wiem niczego poza tym, co obchodzi policję.
Wiesz, że nie noszę bielizny. Prawda, Nick?
Dzięki za podrzucenie.
Jeszcze jedną lampkę wina?
-Cześć, Nick. -..wieczór.
O co chodzi z tym "Nick" i "Nick"
"Nick, chcesz papierosa? Czy podrzucisz mnie, Nick?"
Nie prosiła mnie o podwiezienie. Prosiła kogokolwiek.
- Zgłosiłeś się na ochotnika. - Cześć, Nick. Evian?
Nie. Podwójny Black Jack z lodem.
Co ty robisz, Hoss.
Nie piłem od 3 miesięcy. Wszystko dobrze, kowboju?
-Ale ona mnie nie zna? - Proszę bardzo.
Nigdy wcześniej jej nie widziałem. Ja i Gus rozmawialiśmy z nią.
- Dzięki, Chuck. - Jesteś pewien?
Oczywiście.
Zdrówko.
-Co znowu? -Co znowu? Nic.
Przeszła test. I już.
Wiedziała, jak oszukać, dlatego zażądała tego testu.
Skąd ty to, kurwa, wiesz ? Co w ogóle jest między wami?
Daj spokój, Phil. Nie wyślizgnie się.
Co z jej rodzicami? Z jej innymi książkami?
Może wszystkie jej książki mówią prawdę.
Jej rodzice zginęli w wypadku. I olewam jej inne książki.
A tyś co, krytyk literacki ?
Jak zginęli? Przeprowadzono śledztwo?
Twierdzisz, że zabiła swoich rodziców? Może Manny'ego Vasqueza też ?
Jeśli tylko umiała wskoczyć na ring i przemienić w kawał sukinsyna, to tak.
Może i ona. Zapuściła sobie afro, pierdolnęła lewym...
..sierpowym z twarzą zamalowaną na czarno.
- Zróbmy jej jeszcze raz test. - Walcie się.
-Też się wal, Nick. -Spoko, Phil. Nick sam się wydyma.
Jesteście obaj bardzo zabawni. Chuckie, jeszcze jeden podwójny.
-Zabijako! -Przerzucasz się na Black Jacka?
- Rozmawiamy o sprawie. - W to nie wątpię.
Masz, Nick.
Podwójny, co, zabijako?
Jestem po służbie, Nilsen.
Słyszysz? Dyskutuję o sprawie, po służbie.
Wydział Wewnętrzny chyba nie ma nic do tego?
Może powinienem wliczyć to w nadgodziny?
Nie przepracuj się, zabijako. Możesz się przez to rozpić.
Zejdź ze mnie, bo ci przypierdolę po zębach!
- O co chodzi ? -Nie ma sprawy.
Mamy pomoc, w sam raz, żeby uratować jej ulubionego pacjenta.
Spierdalaj, Marty!
Nieźle się dzisiaj, chłopaki bawicie,co?
- Sam się o to prosi. - Więc nie daj się sprowokować.
Chcesz wyjść?
- Tak. - Chodźmy.
Myślę, że pieprzy ją tylko po to, żeby Wewnętrzni się od niego odwalili.
On taki nie jest. Ma uczucia.
Nick! Boże, nie.
Nie!
Cholera!
Jaka ona jest?
-Kto? -Catherine Tramell.
Rozgryzłaś ją. Użyła książki jako alibi.
Poznałam ją w Berkeley.
-Miałyśmy kilka zajęć razem. -Dlaczego mi nie powiedziałaś?
Teraz ci mówię.
Nigdy wcześniej taki nie byłeś. Dlaczego?
Ty mi powiedz; jesteś psychiatrą.
- Nie kochałeś się ze mną. - Więc kto to był ?
Nie kochałeś się.
- Muszę zapalić. - Myślałam, że rzuciłeś.
Są w najwyższej szufladzie. Weź, jak będziesz wychodził !
- Zaczęli już? - Czekają na ciebie.
- Wyglądasz jak kupa gówna. - Nie, raczej jak pokurcz.
Ale umysł jasny.
Wykonałem parę telefonów do Berkeley.
W latach '80 zamordowano tam profesora.
W jego łóżku, szpikulcem i związanego.
Tramell wtedy tam była, prawda?
Z danych wynika, że tak.
OK, mamy temat. Gus, ty pojedziesz do Berkeley.
Harrigan, dowiedz się co jeszcze opublikowała.
Andrews, zdobądź dokumenty z wypadku jej rodziców.
Beth, chcę kopie wszystkiego. Chcę mieć wgląd w jej psychikę.
- A co ze mną? - Ty masz już wgląd.
Włóż głowę do wiadra z zimną wodą.
Dowiedz się, co zamierza.
- Miłego weekendu. - Wzajemnie.
Prowadź ostrożnie.
- Obiecuję. - Cześć.
Zadzwonię.
Nie masz nic lepszego do roboty niż męczenie tej dymanej maszyny?
Co tu robisz, kowboju?
Przyszedłem pogrzebać w tym cholernym komputerze.
Jeden zabity profesor psychologii.
Dr. Goldstein. I wiesz, co?
- Był jej wykładowcą. - Była podejrzana?
Nie. Nawet jej nie przesłuchiwali.
-Hazel Dobkins? -Znałeś ją?
Przez lata mogłem o niej zapomnieć. Drobna gospodyni z trójką małych dzieci.
Wierny mąż. Nie mieli problemów finansowych.
Aż pewnego pięknego dnia, na pikniku, wszystkich pozabijała.
Nożem, który dostali jako prezent ślubny.
Nawet nie zaprzeczała. Słodka jak miód.
Mówiła, że nie wie, dlaczego to zrobiła.
- Cześć. - Przeszkadzam ci?
Nie, wejdź.
Chodźmy na górę.
ZARZUTY DLA POLICJANTA. OCZYSZCZONY PRZED SĄDEM Jesteś detektywem z mojej książki. Masz coś przeciwko?
Zamierzam zrobić sobie drinka.
- Chcesz? - Nie, dziękuję.
Dobra. Jacka Danielsa też odstawiłeś ?
- Mógłbym ci zadać jeszcze parę pytań ? - Ja też mam parę. Do mojej książki.
Masz coś przeciwko foremkom na lód?
Lubię ostre krawędzie.
Więc o co chcesz spytać?
Jakie to uczucie kogoś zabić?
Ty mi powiedz.
Ja nie wiem, ale ty tak.
To był wypadek. Znaleźli się na linii ognia.
Cztery strzelaniny przez 5 lat. Wszystkie to wypadki?
Oni kupowali narkotyki, a ja pracowałem jako tajniak.
Opowiesz mi o prof. Goldsteinie?
Cóż, to nazwisko z przeszłości.
Chcesz nazwisko aktualne ? Może Hazel Dobkins?
Noah Goldstein był moim wykładowcą na pierwszym roku.
To pewnie stąd wzięłam do książki pomysł ze szpikulcem do lodu.
- Zabawne, jak działa podświadomość. - Bardzo śmieszne.
- Hazel to moja przyjaciółka. - Zabiła całą swoją rodzinę.
Ona pomogła mi zrozumieć zabójczy instynkt.
Pewnie na uczelni omawialiście to na zajęciach.
Teoretycznie tak.
Ale ty pewnie wiesz wszystko o impulsie zabijania? Nie, zabijako?
Nie w teorii, ale w praktyce.
Co się stało? Wciągnęło cię to?
Polubiłeś to za bardzo?
Nie wiem o czym mówisz.
Powiedz mi o kokainie, Nick.
Ile jej wziąłeś w dniu, kiedy zabiłeś tych turystów?
Możesz mi teraz powiedzieć.
- Nie ćpałem. - A właśnie, że tak.
Nigdy nie zrobili ci testu, prawda?
Ci ze Spraw Wewnętrznych wiedzieli.
Twoja żona też wiedziała, prawda?
Wiedziała, co się dzieje.
Zbliżyłeś się za bardzo do ognia.
Myślę, że ci się spodobało.
To dlatego się zabiła.
Witaj kochanie.
Oboje już się znacie, prawda?
Budujesz przerażającą postać, Nick.
Właśnie telefonuje. Zaraz się panem zajmie.
- Oddzwonię. - Detektywie, nie może pan...
- Kto miał dostęp do moich akt? - O czym ty mówisz?
Kto ma dostęp do tych pieprzonych akt? -Nikt.
Lekarskie są ściśle poufne. To byłoby nielegalne.
Nie kłam, kurwa ! To Sprawy Wewnętrzne, prawda?
-Nie, proszę. - A kto?
Nilsen.
- Czego chcesz, Curran? - Sprzedałeś jej moje akta?
O czym ty mówisz?
Catherine Tramell. Ile ci zapłaciła?
-Curran. Daj spokój do cholery! -Ile?
-Odpierdol się, Curran! -Już dobrze. Spokojnie.
Sam się wjebałeś, zabijako! Słyszysz? Już cię nie ma!
- Curran, spokojnie. - Już cię nie ma.
Przestań już.
- Co się dzieje, Hoss? - Nic, będzie dobrze.
- Zamierzają odebrać ci odznakę. - Znudziły mi się te gierki.
Naprawdę potrafisz to okazać.
Ona wie gdzie żyję i oddycham.
Jej chodzi o mnie, Gus.
Co jest między wami?
- Nie wiem. - Coś na pewno jest.
Coś.
Jefferson jest paskudny. Niski, łysy.
-Nick, jesteś tam? -Odejdź, Beth. Nie chcę cię widzieć.
Nadal mam swoje klucze.
Połóż je na stole i wyjdź.
Połóż na cholernym stole i wyjdź!
Cholera! Nie krzycz na mnie! Jesteś mi winien coś więcej!
Nic ci nie jestem winien!
Ty też nie jesteś mi nic winna.
Poszliśmy do łóżka 10 czy 15 razy?
Nie było aż tak namiętnie, więc może bez zobowiązań.
Czasem naprawdę cię nienawidzę.
Czemu nie znajdziesz jakiegoś terapeuty, żeby...
..popracowac nad tą nienawiścią?
Chyba, że możesz odwalić się od razu.
Odbiło ci?
Przepraszam.
Zazwyczaj się tak nie zachowuję.
-Jak mogłaś mu dać moje akta? -Musiałam!
Zamierzał cię wylać ze służby.
Nie uznał mojej oceny. Mówił, że nie jestem obiektywna.
Dogadałam się z nim, żeby sam przejrzał notatki z sesji.
Nie sądziłam, że komuś je pokaże.
-Zrobiłaś to dla mnie? -Tak. Troszczę się o ciebie. To dla ciebie.
Odejdź, proszę. Po prostu odejdź.
Ta.
Już jadę.
Jeden strzał. Z małej odległości. Prawdopodobnie rewolwer kaliber 38.
Daj mi swoją broń, Nick.
Myślisz, że...
Wcale nie, Hoss. Moje zdanie się tu nie liczy.
OK, Przyszedłem po nim! Straciłem panowanie nad sobą.
Masz jakiś dowód, że pokazał komukolwiek twoje akta?
Nie.
Z panią porozmawiamy później, doktor Garner.
- Chciałabym w tym uczestniczyć. - Raczej zaczekam z tym...
..udziałem Dr Garner, chyba, że detektyw Curran się zgodzi.
- Gdzie pan był poprzedniej nocy? - W domu, oglądałem telewizję.
Całą noc?
- Tak, całą noc. - Pił pan?
Tak, piłem.
- Kiedy zaczął pan znowu pić? - Kilka dni temu.
Widziałam Currana u niego w domu około 10 wieczorem.
Był trzeźwy.
Spytałam go jako lekarz terapeuta...
..o jego zatarg z Nilsenem.
Wyraził żal i nie przejawiał żadnej agresji.
- Jak długo pani u niego była? - Około 15 minut.
Zobaczyłam, że nie ma powodu do zmartwień i wyszłam.
Tutaj się nie pali, detektywie.
Co zrobicie? Oskarżycie mnie o palenie?
Rany... - Dobrze, Nick. Zapytam cię o to tylko raz.
Czy zabiłeś Marty Nilsena?
Nie.
To co. Wpadam do jego biura z awanturą przy wszystkich...
..w środku dnia, a wieczorem go zabijam?
Nie jestem idiotą.
Awantura przed zabójstwem pana wyklucza.
To jest pańskie alibi?
Podobnie jak napisanie książki o zabiciu faceta.
-Dobra uwaga. -O czym wy mówicie?
- To taki nasz dowcip, dupku. - To nie jest śmieszne.
Jesteś zawieszony...
..do czasu wydania opinii przez psychiatrę.
Zaraz wezmę swoje rzeczy.
Dziękuję.
Chociaż tyle mogłam zrobić...
biorąc pod uwagę to, co zrobiłam z raportami.
Nie, naprawdę dziękuję.
Skąd wiesz, że Catherine Tramell widziała twoje akta?
Wie o mnie rzeczy, które tylko ty znałaś.
-Naprawdę coś w niej musi być. -Z medycznego punktu widzenia.
- Jaka była w szkole? - Ledwie ją znałam.
-Przyprawia mnie o gęsią skórkę. -Nie wiem dlaczego.
Odpocznij trochę. Obiecujesz?
- Nie miałem nic złego na myśli... - Właśnie, że miałeś.
Jestem dużą dziewczynką, poradzę sobie.
- Uważaj na siebie. - Znalazłeś coś o jej rodzicach?
Jesteś wywalony, stary.
Odchodzisz jako psychiczny. Mówię pewnie do czubka.
Wiesz, że jestem czubkiem. Czego się dowiedziałeś?
Łódź ekslodowała. Wyciek z przewodów paliwowych.
Wcześniej była dwukrotnie naprawiana. Badali to dokładnie.
Wielkie śledztwo i kicha z wodą.
Zero. To był "wypadek."
Wewnętrzni chcą z tobą pogadać o Nilsenie. Oni prowadzą śledztwo.
Zostań w kontakcie z dr Gardner. To pomoże przy twojej ocenie.
Ona go zabiła.
-Beth? Teraz to Beth zabija ludzi? -Catherine Tramell. To część jej gry.
Najpierw kradnie twoje akta, a teraz zabiła Nilsena?
Zapomnij o niej! Jedź gdzieś, poopalaj się.
- Zapomnij o niej, do cholery! - Nie wierzysz w to, prawda?
Wiedziała, że nikt nie uwierzy.
Mówię, że wiedziała, że nikt tego nie kupi !
Ona popieprzyła ci w głowie! Trzymaj się od niej z daleka!
Słyszałam, co się stało.
Cóż wart zabijaka bez swojej broni?
- Jak dokładnie się dowiedziałaś? - Mam prawników.
Oni mają przyjaciół, ja też mam. Kasa daje i prawników i przyjaciół.
Nie wiedziałem o tym. Nie mam pieniędzy.
Nie mam prawników. Tylko Gus jest moim prawdziwym przyjacielem.
Nie mówiłam o prawdziwych przyjaciołach.
Dlaczego Gus mnie nie lubi?
Ja cię lubię.
- Naprawdę? - Tak.
Chcesz wejść na drinka?
Nie sądziłam, że mnie zaprosisz.
Zatem nie znałaś mnie tak dobrze.
Może, ale się uczę.
Jeszcze trochę i będę lepiej cię znała, niż ty sam.
- Nie bądź taka pewna. - Dlaczego nie?
- Jestem bardzo nieprzewidywalny. - Nieprzewidywalny ?
Powinieneś włożyć w to miejsce więcej ciepła.
Nie chcesz żeby to zachwiało twoją osobowością.
Nie chcę nikogo zwodzić.
-Może być Jack Daniels? Wychodzi, że musi.
-Lodu? - Tak, świetnie.
Spodziewałem się ciebie.
Sklep K-Mart. 1,65$.
Pozwól mi to zrobić dla Ciebie.
Lubisz patrzeć jak to robię?
-Dasz mi papierosa? -Mówiłam, że znowu zaczniesz palić.
Przypalisz mi?
Dzięki.
To ile zapłaciłaś Nilsenowi za moje akta?
Czy to nie policjant którego zastrzeliłeś, zabijako?
-A jeśli poproszę, żebyś nie nazywała mnie zabijaką? -OK. Może mam mówić "Nicky"?
Moja żona mnie tak nazywała.
Wiem. Podoba mi się.
Zdrowie. Przyjaciele mówią mi Catherine.
- Jak mówił do ciebie Manny Vasquez? - Przeważnie dziwka.
Ale mówił to z czułością.
Nie masz koki?
Uwielbiam kokę z Jackiem Danielsem.
Weź Pepsi z lodówki.
Ale to nie to samo, co?
Nie, zupełnie nie.
Zatem do czego to zmierza?
Czego ode mnie chcesz?
Powiedz "czego ode mnie chcesz, Catherine"?
Czego, kurwa, ode mnie chcesz Catherine?
Coś ci przyniosłam.
Nie podziękujesz mi?
- O czym to? - O chłopcu, który zabija swoich rodziców.
Lecieli samolotem, a on upozorował wypadek.
Dlaczego to zrobił?
Żeby zobaczyć, czy ujdzie mu to na sucho.
Kiedy to napisałaś?
Chodzi o to, czy pisałam to przed śmiercią moich rodziców?
Nie. Wiele lat później.
Nie zamierzasz przestać mnie śledzić, chociaż cię wywalili?
Absolutnie nie.
To dobrze, bo tęskniłabym za tobą.
Możesz mieć kłopoty. Już nie jesteś gliną.
- Zaryzykuję. - Po co ryzykować?
Żeby zobaczyć, czy ujdzie mi to na sucho.
- Jak twoja nowa książka? - Właściwie sama się pisze.
Będę wychodzić około północy, jeśli zamierzasz mnie śledzić.
- Będę w klubie Johnniego. - Spotkamy się tam.
Cześć, Gus.
Wybacz, że pytam i nie traktuj tego jako atak...
ale dlaczego masz głowę tak daleko od tyłka?
Ma ochotę na gierki. W porządku, zagram.
Wszyscy z którymi grała nie żyją.
Wiem jak to jest.
- Cześć. - Cześć, dziecinko.
Jeśli jej nie zostawisz, to cię zabiję.
Pozwól, że cię o coś zapytam, "Rocky".
Jak facet faceta.
Myślę, że ona to jest "dymanko stulecia."
A jak ty myślisz?
Jak długo tu byłaś?
Lubisz podglądać, nie?
Ona lubi, jak patrzę.
Nicky.
Boże.
Cześć.
Dzień dobry.
-Myślę, że Roxy źle to znosi. -Widziała, jak pieprzy mnie wielu facetów.
Może widziała coś, czego nie widziała wcześniej.
Wszystko wcześniej widziała.
Kochanie, też myślałem, że już wszystko widziałem.
Naprawdę uważasz, że było to coś wyjątkowego?
Powiedziałem jej, że to było bzykanie stulecia.
-A co ty myślisz? -Myślę, że to na dobry początek.
A co z Roxy? Czy ona jest lepsza?
Chcesz żeby czasem się do nas przyłączyła?
- Przyłączała się do ciebie i Johnyego? - Nie, on był nieśmiały.
- I co się z nim stało. - Powiedz, bałeś się poprzedniej nocy?
-O to chodziło, prawda? -To dlatego było mi tak dobrze.
- Nie powinieneś w to grać. - Dlaczego nie? Podobało mi się.
-Może cię przerosnąć. -Może. Ale tak mogę złapać zabójcę.
Nie opowiem ci o moich tajemnicach tylko dlatego że miałam orgazm.
Nie dowiesz się niczego, czego nie będę chciała żebyś wiedział.
Właśnie, że się dowiem. Już cię przygwoździłem.
Po prostu się we mnie zakochasz.
Już się w tobie zakochałem.
Ale i tak cię przyskrzynię.
Możesz to umieścić w swojej książce.
- Wiedziałem, że cię tu znajdę. - Gdzieś ty się, kurwa, podziewał?
- Szukałem cię wszędzie. - Spokojnie, kowboju.
- Nie było mnie tam. - Wczoraj w nocy też cię szukałem.
Wczoraj też mnie tam nie było.
Przeleciałeś ją.
Niech to cholera, pieprzony kretyn! Przeleciałeś ją!
Niech to cholera! Jesteś całkiem pojebanym kretynem!
Następnym razem założę gumkę.
Ale to odlotu nie daje, zupełnie jak pierdy po fasoli !
- To ile? - Trzydzieści dwa.
Ja się martwię o niego, a on martwi się o gumki.
-Musisz naprawdę na siebie uważać. -Po jaką cholerę?
Myślisz, że mam szanse? Jasne, mogę mieć kobietę z niebieskimi włosami!
- Ale ich nie lubię. - "Nie mów, zanim nie spróbujesz".
-Lepiej Ci? -Czuję się dobrze.
Jak mogłeś ją przelecieć?
Daj spokój.
Chcesz zginąć, Hoss? O co chodzi? O tych turystów?
Nadal się obwiniasz, drążąc ten szpikulec do lodu ?
I tak za dużo się tu kręci tych cholernych turystów !
- Uspokój się. - Większość została w domu!
-Nie boję się jej. -Dlaczego nie, do diabła?
Nie wiem. Po prostu nie.
To słowa nie z twojego mózgu, ale z jej cipy !
Daj spokój.
Śledztwo Wydziału Wewnętrznego w sprawie Martina D. "Debila" Nilsena.
W jego skrytce depozytowej znaleźli 50 tys. dolarów...
wpłacone 3 miesiące temu i nietknięte od tego czasu.
To nie ma sensu. Nie znała mnie 3 miesiące temu.
Może to nie ona mu zapłaciła.
Może to były pieniądze za coś innego. Skąd mam, kurwa, wiedzieć?
Jestem tylko starym kowbojem, który stara się nie wypaść z siodła.
- W porządku, kowboju? - Tak.
-Odwiozę cię do domu. -Twoim gównianym autkiem ?
Za cholerę. Nie chcę odejść na emeryturę przez kręgosłup.
Chcę dosłużyć do końca i dostać złote Seiko.
- Odwiozę cię... - Nie poprowadzisz mojego Cadillaca!
Nie będzie go prowadził ktoś, kto myśli fiutem zamiast głową.
Na razie!
Chcesz się zabawić? Chodź!
Roxy.
- Poruczniku, mam informacje. -Dawaj je tu !
Podpisałeś się pod tą kupą gówna?
Czemu nie? To był wypadek.
"Jeździłeś sobie po North Beach, a ten samochód nie chciał zjechać z drogi?"
Nie wydaje mi się, żeby w ogóle chciała się usunąć.
- Możemy go na chwilę zabrać? - Nie, nie możecie!
Co ty pierdolisz, Nick. Nie muszę mieć powodu żeby cię przymknąć.
Nazywa się Roxanne Hardy. Ostatni adres Cloverdale, Kalifornia.
Żadnej przeszłości kryminalnej. Samochód zarejestrowany na Catherine Tramell.
- Znałeś ją! - Spotkałem ją w domu Tramell.
Zanotowałem tylko jej nazwisko.
Zanotowałeś jej nazwisko, a potem niespodzianka...
zjeżdża z górki i umiera.
- Ty mi chcesz coś wmówić? - To wszystko co wiem.
To wiesz, co Nick? Wal się!
- Masz być w biurze dr Garner... - Trzymaj się z daleka od Tramell!
Nie mówiłeś, żebym trzymał się z dala od jej samochodu!
- Masz być w biurze dr Garner! - Komu sprzedacie moje akta tym razem?
Ty się wcale nie kontrolujesz, Curran. Słyszysz?
Witaj, Nick. To jest dr. Myron i dr. McElwaine.
Będą pytać, by mi pomóc w ocenie Twojego stanu psychicznego.
Siadaj.
Wiemy, że ostatnio masz pewne problemy z samokontrolą.
Tylko w stosunku do jednej osoby.
Myślisz, że porucznik Nilsen zasłużył na śmierć?
Nie znałem go dobrze. Nie będę za nim tęsknił.
Nick, czy twoje wspomnienia z dzieciństwa, to miłe wspomnienia?
Po pierwsze: Nie pamiętam jak często się onanizowałem, ale dużo tego było.
Po drugie: Nie znienawidziłem mojego ojca...
po tym jak już wiedziałem co robi z mamą w sypialni.
Po trzecie: Nie zaglądam do toalety zanim spuszczę wodę.
Po czwarte: Dawno nie zmoczyłem się w łóżku.
Po piąte:
Dlaczego się nie wypierdolicie wzajemnie.
Ja stąd spadam.
O co chodzi? Staram się ci pomóc.
-Dlaczego to odrzucasz? - Nie chcę twojej pomocy!
- Nie potrzebuję jej. -Potrzebujesz! Wydarzyło się to i owo.
Sypiasz z nią, prawda?
- Dlaczego się nią interesujesz? - Interesuję się tobą, nie nią.
Uwodzi i manipuluje ludźmi.
- Robi wszystko co może... - Myślałem, że ledwo ją znasz?
- Znam ten typ, jestem psychiatrą. - To znaczy, że też manipulujesz ludźmi!
Praktykujesz psychologię. Jesteś w tym lepsza od niej!
Żal mi ciebie!
Catherine!
Powinnam się domyśleć.
Weszłam do domu.
Gdy byliśmy na plaży, tak dziwnie na mnie spojrzała.
Wyszła zaraz po tobie.
Ja...
Nie powinnam pozwolić, żeby nas oglądała.
Chciała mnie oglądać przez cały czas.
Próbowała cię zabić, prawda?
- Lubiłaś jak cię podglądała? - Myślisz, że kazałam jej cię zabić?
Nie.
Wszyscy, na których mi zależy, umierają.
Kochaj się ze mną.
Myślisz, że to ona zabiła Johnniego Boza?
Po co? Żeby mnie wrobić?
Ona mnie kochała. Nie wrobiłaby mnie.
- Może o niego też była zazdrosna? - Nie, nie była.
Nigdy wcześniej nie była zazdrosna. To ją podniecało.
Nie mam szczęścia do kobiet.
Była jedna dziewczyna którą poznałam w college'u.
Przespałam się z nią raz.
Zaczęła mnie śledzić, robić zdjęcia.
Przefarbowała sobie włosy. Ubierała się jak ja.
Lisa jakoś tam... Oberman.
To było okropne.
Myślałem, że się nie zwierzasz.
Nigdy wcześniej tego nie robiłam.
Kolejna ładna dziewczyna.
-Ile miała lat gdy to się stało? -Szesnaście.
To byłe sprawki młodocianych..
Dlatego nie było tego w twoim komputerze.
Jaki był motyw?
Powiedziała, że nie wie. Że powodował nią impuls.
Brzytwa po prostu tam leżała. Tak powiedziała.
- Macie ochotę na kawę? - Dzięki.
Nie rozumiem, co tu się dzieje.
To proste, Hoss. Młoda dziewczyna na farmie...
jest zmęczona tym, że rodzice całą uwagę poświęcali braciom...
więc ich zabija.
Zabiła całą swoją rodzinę, tak, jak Hazel Dobkins.
Ale Roxy nie użyła prezentu ślubnego,..
tylko brzytwę ojca.
Pewnie się zastanawiasz o czym rozmawiali...
jak siedzieli przy ognisku.
Spotkałeś kogoś z jej znajomych, który nikogo nie zabił?
To powszednieje, jak słyszysz tę dziewczynę dzień po dniu.
-Już nie wiem, czy to ona zrobiła. -A teraz o kim mówimy?
Wiemy, że Hazel to zrobiła. Wiemy, że Roxy też.
A ta inna, która..
ma tak niesamowitą cipkę, że już wypaliła ci mózg.
"Oberman, Mark W. Oberman, Donald M."
"Lisa -nie" Ten rok jest pewny?
Catherine Tramell ukończyła w 1983.
Powiedziała, że Lisa Oberman była tam w tym samym czasie.
Tak, jest Tramell.
-Lisy Oberman nie ma. -Na pewno? Nie ma błędu?
Chyba, że pan go popełnił.
Hazel, to jest Nick. Mówiłam ci o nim. Nick, to Hazel Dobkins.
To pan jest zabijaką? Jak się pan ma?
W porządku, dziękuję. Możemy chwilkę porozmawiać?
Zaczekasz na mnie w samochodzie? Zaraz będę.
Do widzenia, zabijako.
Lubisz spotykać morderców, czy co?
- Wiedziałaś, że Roxy była zaplątana... - Oczywiście.
Pisuję o ludziach...
niezwykłych i czasem się z nimi zaprzyjaźniam.
Tak było z tobą.
Zabijanie to nie palenie,..
które możesz rzucić.
Muszę jechać.
Obiecałam, że odwiozę ją przed 6:00. Uwielbia "America's Most Wanted".
Nie było żadnej Lisy Oberman w Berkeley.
Co ty robisz? Zbierasz o mnie informacje?
Po co? Powiedziałam "Hoberman".
Hoberman. Lisa Hoberman, z H.
Naprawdę?
W porządku. Bardzo dziękuję.
-Mogę dostać za to po tyłku -Nie powinno cię tu być.
Daj spokój, Sam. To zajmie tylko minutkę.
Ta.
Daj to.
To dr Garner, prawda?
Sprawdź 1983.
Szybciej.
Nie powinnaś zostawiać otwartych drzwi.
Nie zostawiłam. Coś jest nie tak z zamkiem.
-Czego chcesz? -Opowiedz mi o Catherine.
Powiedziała ci, prawda?
Co mi powiedziała?
Spałam z nią raz - w szkole. Byłam dzieckiem i eksperymentowałam
To był tylko raz.
Dostała bzika na moim punkcie.
Miała taką samą fryzurę, nosiła takie same ubrania.
To mnie przerażało.
Czy to ci powiedziała?
Powiedziała, że było odwrotnie.
Ty ubierałaś się jak ona, przefarbowałaś włosy...
Przefarbowałam włosy. Ale to nie ma z nią nic wspólnego.
- Przez jakiś czas miałam rude. - Znałaś Noah Goldsteina?
- Miałam z nim zajęcia. - Widziałaś wszystkie raporty.
-Phil dał ci kopie. Nic nie powiedziałaś! -A co miałam powiedzieć?
"Nie jestem lesbą, ale bzykałam się z waszą podejrzaną?"
Wstydziłam się. To był mój jedyny raz z kobietą.
Ona jest naprawdę chora. Czy wiesz, co ona robi?
Wie, że chodziłam do Berkeley. Wie, że znałam Noah.
Wymyśliła tę historyjkę o mnie.
Podsuwa ci kogoś, kto ma obsesję na jej punkcie.
Nie wystawiła cię. Ona nawet nie wie, kim jesteś.
Mówiłeś mi o Lisie Hoberman.
Wiedziała, że dowiesz się, kim jest Lisa Hoberman. Jesteś dobrym gliną.
Powiedziała ci o tym mimochodem? Jak o czymś nieważnym?
Powiedziała ci o tym w łóżku?
Ja bym tak zrobiła.
-Dlaczego zmieniłaś nazwisko? -Wyszłam za mąż. Nazywał mnie "Beth".
Pracował w klinice w Salinas. To nie trwało długo.
Myślisz, że mogłabym kogoś zabić?
Nie znałam nawet Johniego Boza!
No a Nilsen?Jaki miałabym motyw, żeby go zabić?
-Powinnaś zrobić coś z tym zamkiem. -Rany...
Ona jest geniuszem zła!
Przestraszyłam cię? Chciałam ci zrobić niespodziankę.
- Co się stało? - Znalazłem Lisę Hoberman.
Tak? Co porabia ?
Nie powiesz mi, co u niej?
- Myślałam, że skończyliśmy z gierkami. - Ja też tak myślałem.
Powiedziała, że było na odwrót. Że to ty miałaś taką fryzurę jak ona.
A ty jej uwierzyłeś.
Poszłam sprawdzić jej akta na policji uczelni.
Nadal myślisz, że zabijam ludzi?
Nie.
Kłamca.
- Skąd pan jest? - Wydział zabójstw, San Francisco.
Proszę.
Coś takiego.
Był raport na temat Lisy Hoberman, ze stycznia '1980.
- Ale tu go nie ma. - A kto go ma?
Ktoś od was. Nilsen.
- Zna go pan? - Tak.
Wielkie dzięki.
Powiedz mu żeby go zwrócił. Trzyma go już rok.
Nilsen miał raport na temat Beth. Nie wiesz co w nim było.
- Catherine powiedziała mi co w nim było. - Jeśli powiedziała ci prawdę.
Nie rozumiesz, Gus?
Jeśli Beth zabiła Boza, żeby wrobić Catherine, to...
nie pozwoliłaby nikomu dowiedzieć się o Berkeley!
Ale Nielsen się dowiedział. To byłby motyw, żeby go zabić.
Jeśli nawet, to skąd wiedziała, że Nilsen wie?
Pewnie ją wypytywał!
Tu musiałaby mieć jaja jak arbuzy!
Przecież nie ma doczynienia z seryjnymi mordercami!
- A twoja dziewczyna tak! - Jest pisarką, to część jej pracy!
Ja tego nie kupuję. Musi być ktoś w Berkeley, kto wie co się tam stało!
Ja wiem ! Catherine mi powiedziała! Wszystko co powiedziała to prawda!
Widzę ptaszki, latające wokół twojej głowy!
Myślisz, że co; bzykając się jak króliki, z gromadką dzieci, zawsze szczęśliwi?
Człowieku!
Jak się tu dostałaś?
Co jest?
Zdecydowałam dać ci drugą szansę.
- Tęskniłam za tobą. - Nie minęło aż tyle czasu.
-A ty za mną tęskniłeś? -Nie.
Chodź teraz i powiedz, że nie.
-Już to widziałem. -Tak? Możesz już ich więcej nie zobaczyć.
Moja książka prawie skończona. Detektyw prawie nie żyje.
-Czyli czas na ostatniego papierosa? -Później.
Jutro rano muszę czegoś poszukać.
-Jestem dobra w szukaniu. Pomogę ci. -Nie, dzięki.
Czego chcesz szukać?
Nowego zakończenia twojej książki.
Naprawdę? Jaka będzie zmiana?
Detektyw zakochuje się w niewłaściwej kobiecie. Ale nie umiera.
Więc co się z nimi dzieje?
Bzykają się jak króliki i z kupą srajdków żyją długo i szczęśliwie.
To się nie sprzeda.
Dlaczego?
Bo ktoś musi umrzeć.
Dlaczego?
Zawsze ktoś umiera.
Dzień dobry. Szukam dr Garner.
Już tu nie pracuje. Jest z policją w San Francisco.
Szukam jej męża. Też tu pracuje, prawda?
-Dr Joseph Garner? -Mężatka?
- Zna go pani? - Nie żyje od 5-6 lat.
- Jak umarł? - Został zastrzelony.
Dziękuję.
Szedł do domu z pracy.
Mieszkał zaledwie kilka bloków od kliniki.
Ktoś zastrzelił go z samochodu.
- Jaką bronią? - Kaliber 38. Broń nienotowana.
-Uważaj. -Jacyś podejrzani?
Żadnych, brak motywu. Nierozwiązane.
Czy jego żona była podejrzana?
Był tu jeszcze ktoś od was już rok temu...
i pytał o to samo. Powiesz mi, co tu chodzi?
-Rutynowa sprawa. -Mówił dokładnie to samo.
Przyjeżdżacie tu i obaj mówicie, że to "rutynowa sprawa".
Pamięta pan, jak się nazywał?
Nie. Nie powiem, jak.
Nilsen?
Tak. To był on.
- Więc była podejrzana? - Nie.
Była pewna plotka. Nie została potwierdzona.
- Jaka to plotka? - Dziewczyna.
-Miał dziewczynę? -Nie.
Ona miała.
Ale, jak powiedziałem, nie została potwierdzona.
- Dziękuję. - Mam nadzieję, że pomogłem.
Pomogłeś, i to bardzo.
Catherine.
"ZABIJAKA" CATHERINE WOOLE
WBIEGŁ NA GÓRĘ SCHODAMI
NOGI JEGO PARTNERA WYSTAWAŁY Z WINDY
Tęskniłem za tobą.
Skończyłem poszukiwania.
- Ja skończyłam swoją książkę. - Jakie ma zakończenie?
Mówiłam ci. Ona go zabija.
Żegnaj, Nick.
Żegnaj?
Tak, skończyłam książkę.
Nie słyszałeś? Twój bohater nie żyje.
Żegnaj.
Czego chcesz? Kwiatów? Wyślę ci egzemplarz z autografem.
Co to ma być, jakiś żart?
-Znowu jakaś gierka? -Gra się skończyła.
Miałeś rację. To było bzykanie stulecia, zabijako.
Już idę.
Współlokatorka Catherine Tramell, pierwszy rok?
Właśnie do mnie dzwoniła. Jest w Oakland. Wsiadaj.
Dzwoniłem do ludzi z akademika przez cały dzień.
Musiała się dowiedzieć, że jej szukam.
Powiedziała, że wie wszystko o Catherine i Lisie Hoberman.
Dobrze się czujesz?
Mam jeszcze coś.
Psychiatra Johnniego Boza ma biuro w Van Ness.
Zgadnij z kim dzieli biuro? Z Dr. Elizabeth Garner.
Co się z tobą dzieje?
Będę w apartamencie 405.
- Dokąd się wybierasz? - Idę z tobą.
Nie idziesz, Hoss. To nie potrwa długo.
Gus!
-Stój! -Co tutaj robisz?
Podnieś ręce do góry!
Dostałem wiadomość, mam tu spotkać się z Gusem. Gdzie on jest?
Nie ruszaj się!
Wiem o twoim mężu! Nadal lubisz dziewczyny, Beth?
-Co? -Trzymaj ręce z dala od kieszeni!
- Wyjmij je! - Co się z tobą dzieje?
Wyjmij ręce!
Kochałam cię.
Boże!
Dlaczego myślałeś, że ma broń?
Co ona tu robiła? Co tu robił Gus?
Poruczniku.
Jedna z naszych.
Jezu.
Musimy sprawdzić apartament Beth.
Rewolwer "38 w aktówce za książkami.
-Zróbcie balistykę do sprawy Nilsena. -Poruczniku, niech pan tu podejdzie.
Myślę, że to wszystko wyjaśnia.
Wcale nie. Wszystkie dowody wskazują na dr Elizabeth Garner.
Sprawdziliśmy. To jej rozmiar.
Pewnie usłyszała cię na schodach i wyrzuciła te rzeczy.
Tam nie ma pokoju 405. Współlokatorka Catherine Tramell nie żyje.
Zmarła 2 lata temu na białaczkę.
- Tu jest fax z jej aktem zgonu. - A co z Salinas?
Zaczekaj chwilę. Jack!
Sprawdziłeś biuro Nilsena pod kątem danych Garner?
Raportów policyjnych nie ma ani o Berkeley, ani o Salinas.
Wróciłem.
Świetnie.
Z "38 znalezionej u niej zastrzelono Nilsena.
Broń poza ewidencją. Sprawdzają to w Salinas.
Szpikulec jest taki sam jak ten, którym zabito Boza.
Sprawdziliśmy automatyczne sekretarki w biurze dr Garner...
tu i w Van Nessa.
Na żadnej nie było wiadomości od Gusa.
Kaseta z jej mieszkania nie była używana.
Psychiatra Johnniego Boza przypomina sobie, że...
Dr. Garner i Boz poznali się w jego domu na Wigilii.
W zeszłym roku.
Nie można nic mówić napewno o człowieku, prawda?
Nawet, jeśli to ktoś, kogo jak ci się wydaje, znasz na wylot.
Gratulacje, Curran.
Cześć.
Słyszałam, co się stało.
W telewizji.
Nie mogę pozwolić, żeby zaczęło mi na tobie zależeć.
Nie mogę pozwolić, żeby zaczęło mi zależeć.
Nie chcę tego zrobić. Proszę. Nie chcę tego.
Zawsze wszystkich tracę. Ciebie nie chcę stracić.
Co z nami będzie?
Dymać jak króliki, mieć...
gromadkę gówniarzy i żyć długo i szczęśliwie.
Nie znoszę gówniarzy.
Więc dymać się jak króliki, ale już bez gówniarzy...
..i żyć długo i szczęśliwie.
Synchro + małe conieco-Rycho60.
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
Best watched using Open Subtitles MKV Player